Strange fruit

Στη δεξιά πλευρά του κτήματος στην Αρτα, κοντά στον φράχτη, μια περίεργη ρίζα αναπτυσσόταν τα τελευταία χρόνια με τη φροντίδα των αυτόματων ποτιστικών. Κανένας δεν την είχε πάρει χαμπάρι μέχρι πρόπερσι, που φούντωσε η φυλλωσιά της και τα μπλεγμένα κλαδιά -αρκετά δυνατά για να αντέξουν τον Γιάννη και τη Ρούλα σκαρφαλωμένους μαζί- μας χάλαγαν το χάζι στον δρόμο.
Eνα καλοκαίρι αργότερα, ένας περίεργος καρπός φάνηκε, μέσα σ’ ένα βράδυ, στην άκρη ενός κλαδιού. Είχε μέγεθος δαμάσκηνου και χρώμα μήλου. Προκαλούσαμε ο ένας τον άλλον να τον δοκιμάσει, αλλά ουδείς ενέδωσε και έτσι έμεινε εκεί ώσπου είτε τον έριξε το δέντρο είτε τον έφαγαν τα πουλιά, ή και τα δύο.
Από τότε ως σήμερα εκείνο το δέντρο εξακολουθεί να μεγαλώνει, χωρίς όμως να δέσει ξανά τον παράξενο καρπό του.