Δεν είμαι σίγουρη για την άποψη που έχω για τα προϊόντα της τέχνης που ξεφεύγουν από τον αυστηρό τύπο του έργου που παρουσιάζεται σε μια προθήκη και αποκτούν σχέση «αμεσότητας» με τον άνθρωπο που τα παρατηρεί. Ομως, από τα δημιουργήματα (ως kinetic sculptures αναφέρονται) του Δανού Theo Jansen μαγεύτηκα. Οι ζωόμορφες μηχανές του μου υπενθύμισαν τη συντριπτική υπεροχή της κίνησης. Αυτή που είχε υπογραμμίσει με έξοχο τρόπο και ο Ντα Βίντσι.

Aπόσπασμα από post του χρόνου τέτοια εποχή: «[...]Ηδεία η χαύνωση της απραξίας. Ηδυτάτη».